Changing the view, improving the odds

It’s all fine and dandy to promote the “usefulness of migrants” for filling jobs that locals don’t want to do, but when do we get to hear about those coming to do what the locals simply cannot? Where are the stories in your posts and papers about the specialists, the field experts, the highly-trained professionals recruited from nearly every corner of the world to come do their thing, to work their magic?

And then someday, maybe, we can talk about those not recruited but coming all the same with CVs packed full of experience, knowledge and skills galore yet still finding themselves shelved.

Week van het Nederlands … here we go again

Het is weer het Week van het Nederlands en overal wordt er weer advies vrij gegeven over hoe men beter met anderstaligen kan communiceren. Tof!


Ik zou graag een paar extra “tips” toevoegen:

1. Vergeet niet: Nederlands is niet de eerst taal die anderstaligen leren, wij bezitten al een compleet taalsysteem.

2. Iemand zijn moedertaal heeft enorme impact op tweede-taalgebruik en niet enkel met intonatie en uitspraak maar ook woordkeuze, nuance, connotatie en implicatuur. Vraag jezelf “Is het onbeleefd of is het storing vanuit hun moedertaal?” en probeer niet zo snel beledigd te zijn door hoe anderstaligen met je praten.

3. Taal niveau heeft niks te maken met intelligentie, houd het gesprek een gesprek, oordeel niet over je gesprekspartner

4. Elk individu heeft zijn eigen pad naar en hoe ze Nederlands leren. Elk individu heeft zijn eigen reden en noden om Nederlands te leren. Vergelijk appels niet met peren.

5. Spreek niet voor of over jouw gesprekspartner – geduld is goud!

6. Niet iedereen hoeft een rode pen te hanteren … overweeg of correcties nodig en nuttig zijn.

7. Tenzij je spreek met een kind, spreek niet zoals je spreek met een kind.

8. Soms (en vaak) zoeken anderstaligen een gewoon conversatie – weg van les, weg van oefenen, weg van Nederlands leren … gewoon over koetjes en kalfjes praten met je anderstalige buren is perfect ok!

9. Weet je hoe vaak anderstaligen een onbekende zijn mening over hun taal moeten horen? Stel je voor hoe dat zou voelen over tijd … ongeacht hoe het werd bedoeld.

10. Als je vindt het juiste gebruik van de / het DE bepalende factor is voor taalkwaliteit en -kennis … misschien moet je niet de moeite doen om met anderstaligen te praten.

There are so many things we can do to make convesation easier with someone who is learning the language. Treating our conversation partners like normal human beings, people just like us, is the best start. Be kind ♡

#hierisiedereenwelkom #buddysvoorvlamingen

Things people ask me:

What’s the hardest thing about Nederlands? Grammar, nope. Speaking, nope (so long as the people I’m speaking to don’t get caught up on my outrageously fantastic accent). Listening, tricky but not the hardest thing. Nope, nope, and nope. None of the usual language-learning-nightmare suspects. The most difficult thing about Nederlands is actually the inability to express emotions in a language that my heart simply has not yet embraced and certainly not conquered. Example: over the last few months I’ve found myself in the position of having to write condolences to friends and family members of friends lost without a clue as to whether or not my sympathy for their loss was properly conveyed. I searched for equivalents, found translations, put those words on paper, but they were mere forms which rang hollow in my mind. Does intention in translation come over or count? The importance of language is horribly underrated, I’m afraid. It’s not just words and structures used to convey meaning, it’s an integral part of our system and our whole “being”. Joy, anger, sadness, sympathy, fulfilment, gratitude … frustration – when I feel them, I “feel” them in English. Sure, people will say that they understand how that is, but until you’ve had to function like that for some time, you really don’t know. Unavoidable misunderstandings, wrongfully hurt feelings, confused transmissions – better to keep quiet, I guess, or play numb. Anyway, just some food for thought. Be kind, you never know ♡

“They said I wasn’t _______ enough”

Wow, thank you Carey Mulligan or the Guardian or the forces of the universe for putting this particular article, one I’d not normally read, front and center this morning.

I hope you won’t mind if I make a few adjustments:
the film = what you do
women = foreigners
on-screen = in everyday, real life

Or however the day calls for one to adapt this age-old struggle for women, minority groups, marginalised communities … “Not _____ enough” for the norm (whatever that means). Just remember (and never ever forget) that “it’s important” and “these moments add up”. Don’t let anyone tell you otherwise.

Here, there, it’s everywhere

A wonderful article and important read. I’ve seen and felt this for years here. There are too many social workers (well meaning, warm-hearted but inadequately prepared and pathetically under supported) being asked to do the job of integration and language learning experts – and believing that all newcomers require one particular kind of help that can only come in the form of their social service position. It’s not working and newcomers are finding themselves desperately trying to climb out of ruts dug for them by the very people responsible for ensuring their prosperity.

And all the while the podiums being offered to international newcomers (any and all of them) are in so many cases still being built (and censored) by the very wardens of this “achterstanddenken” – making real, meaningful change slow, if it’s able to happen at all. But what do I know: wrong passport, “inferior” diplomas – training – experience, and this accent!!! Different in this town = less able and foreign … well, just forget about it.

So much work to be done!

Intercultural Competence 101

Are you the food you eat or the music you listen to? Is your language what makes you you? What about a traditional dance performed by your ancestors, is that you? No? That’s not me either. In fact, I’ve yet to meet anyone who would define their existence so shallowly – no local, no newcomer, not here, not in England, not in France, not in America. No one, no where. You see, all human beings, like diamonds, are multi-faceted: more facets = more sparkle.

So, you want to know why your project/program/activity for “mensen met migratie achtergrond” isn’t working out the way you thought it would? You want to know why your “doelgroep” isn’t flocking to a project custom-written for them??? This!!! What’s above the water, that’s the eas(ier) stuff, the obvious. What’s below, that’s where it really gets interesting … and, yes, challenging. But, if you’re truly interested in welcoming all into your organisation, then you need to be willing to dive deeper and invite all as they truly are – not as some checklist dictates they be and certainly not as tokens framed by your contact-comfort-level. It’s elementary really … elementary, yet … here we are. #buddysvoorvlamingen

Here were go again: 2021

— the 2019 follow up to a 2016 thought —

Samen met “Nederlands, Nederlands, Nederlands” gaat “werk, werk, werk”. Zonder werk in Vlaanderen ben je niemand. Het maakt niet uit hoeveel jaren ervaring, hoeveel diploma’s, hoeveel kennis je hebt: jouw eerst dag in België is jouw eerst dag professionele ervaring en dus het is bijna onmogelijk op dit moment hier een job te vinden in een sector waar je kan en wil werken.

Ik ben een van de gelukkiger mensen, toch moet ik hindernissen nog altijd overwinnen. Ik hoor het al “Je moet niet overdrijven, het is niet zo erg … “. Heb je het zelf moeten doen? Nee? Dan weet je echt niet hoe het is. Daarom is het zo belangrijk dat “nieuwkomers” (ja, gebruik van dat woord is een discussie voor later) hun ervaring delen met elkaar en met de mensen die beslissingen maken over ons toekomst (werk, taal, leven in het algemeen) anders zullen het nooit veranderen. Pointing out a wrong is not being ungrateful or disrespectful – shared knowledge is a shared future and we have the other side of the story. Be kind, always ♡